mgr Jacek Miklasiewicz
Psycholog | Mediator sądowy | Instruktor rekreacji ruchowej
Nazywam się Jacek Miklasiewicz. Z wykształcenia i zawodu jestem psychologiem, a swoją pracę opieram na rzetelnych, empirycznych podstawach naukowych. Zajmuję się psychologią zdrowia, komunikacji i wsparcia w kryzysach, a w przeszłości prowadziłem również badania z zakresu stresu i strategii radzenia sobie.
W pracy naukowej oddzielam wyraźnie to, co należy do dziedziny psychologii jako nauki empirycznej, od aktywności filozoficznej – takiej jak zajęcia Qigong i Taiji. Te ostatnie stanowią część praktyki metafizyki chińskiej, która, choć zakorzeniona w systemie myśli Wschodu, w swojej istocie nie przeczy nauce – przeciwnie, może być przez nią analizowana i potwierdzana.
W Taiji Quan postęp nie przychodzi przez walkę – lecz przez opróżnienie wnętrza i wsłuchanie się w siebie.
Gdy ciało staje się ciche, umysł zaczyna tańczyć.
–
Gdy umysł cichnie, porusza się duch.
–
Taiji nie uczy, jak walczyć – lecz jak nie być już przeciwnikiem.
W ramach mojej pracy magisterskiej przeprowadziłem badania empiryczne nad wpływem praktyki Tai Chi na poziom odczuwanego stresu i strategie radzenia sobie. Wyniki wykazały, że osoby regularnie praktykujące tę formę ruchu i medytacji cechują się korzystniejszymi wskaźnikami w zakresie zarządzania stresem, co pozostaje w zgodzie z wynikami licznych badań międzynarodowych.
Obecnie realizuję projekt naukowy trwający już 25 lat, który ufam wieńczony będzie jest rozprawą doktorską z dziedziny Antropologii kulturowej, filozoficznej i symbolicznej – jest to praca poświęconą zagadnieniu świadomości i transcendencji. Zajmuję się rozwojem oryginalnej, filozoficznej koncepcji świadomości jako narzędzia przekraczania ograniczeń jednostkowego „ja”. Na tym gruncie publikuję książki i prowadzę badania interdyscyplinarne, które integrują psychologię, filozofię Wschodu i współczesną refleksję nad technologią.
Moje zajęcia z Qigong i Tai Chi nie są formą terapii psychologicznej. Stanowią natomiast propozycję filozoficzną, opartą na metafizyce praktycznej i wielowiekowym doświadczeniu kultury Wschodu. W tym sensie zachowuję pełną przejrzystość i szacunek dla granic kompetencji zawodowych – psychoterapia i wsparcie psychologiczne są wyraźnie oddzielone od ścieżki filozoficzno-ruchowej, z racji tego, iż jestem instruktorem rekreacji ruchowej o specjalności: samoobrona (leg. Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu).
Psychologia to podstawa
W codziennej praktyce zawodowej opieram się na rzetelnych podstawach psychologii jako nauki empirycznej – nauki opartej na badaniach, weryfikacji i metodach pomocowych, które przeszły rygorystyczne testy skuteczności. Pracuję z klientami w zakresie interwencji kryzysowej, poradnictwa, konsultacji i wsparcia emocjonalnego, zgodnie z kodeksem etycznym zawodu psychologa i z zachowaniem najwyższych standardów merytorycznych.
Medytacje
Alternatywne spojrzenie i doświadczenie medytacji wprost od innych nauczycieli otwiera umysł i duszę człowieka.
A jednak to nie wszystko
Równolegle do pracy psychologicznej prowadzę również zajęcia rozwojowe, które mają charakter filozoficzny – nie są terapią ani działaniem medycznym, lecz praktyczną formą refleksji nad sobą i światem. Opierają się one na tradycjach filozofii Wschodu (głównie chińskiej), ale również na inspiracjach płynących z klasycznej metafizyki greckiej. To właśnie tam odnajdujemy pojęcia, które dziś wracają do świadomości – równowaga, cnota, obecność, działanie zgodne z naturą (logos, dao, harmonia, wu wei).
W przeciwieństwie do ezoteryki, praktyki te nie wymagają wiary, nie proponują cudownych obietnic, nie są związane z żadnym systemem religijnym. Są to działania filozoficzne – zakorzenione w refleksji nad bytem, sensem, ruchem i ciałem jako częścią naszej świadomości. Ich wartość polega na doświadczeniu i spójności, a nie na spekulacji.
Dwa światy, jedna perspektywa
Moja praca łączy więc empiryczne podejście psychologiczne z praktyką filozoficzną, pozostawiając wyraźną granicę między tymi dwoma porządkami. Jedno nie przeczy drugiemu – przeciwnie, psychologia potwierdza dziś w wielu badaniach, że aktywność filozoficzna, sensowność życia, praca z oddechem, uważność i ruch o charakterze medytacyjnym wspierają zdrowie psychiczne i dobrostan.
Zarówno badania naukowe (przywoływane na stronie), jak i wieloletnia praktyka pokazują, że człowiek potrzebuje nie tylko rozwiązania problemu, ale także odpowiedzi na pytanie „po co?”. I właśnie tu filozofia może odegrać rolę pomocną, uzupełniającą – ale nie zastępującą – psychologię.